ในเวลาที่เรานอนเหงา เค้าเคยมาเข้าใจเรามั้ย
เคยโทรมาหากันตอนไหน บางครั้งก็ยังแอบนึก
ในเวลาที่เราคิดถึง เค้าก็ควรต้องซึ้งใช่มั้ย
เค้าไม่เคยสนใจ ไม่ใยดี ไม่เคยรู้สึก

นี่เรานั้นมัวทำอะไร มัวน้อยใจอะไรไม่รู้
เมื่อเค้าไม่ดูแล ไม่แคร์ก็ช่างเค้า

อย่าเอาใจเขามาใส่ใจเรา จำเอาไว้ว่าเค้านั้นไม่มีหัวใจ
เค้าไม่คิดเหมือนเรา เข้าใจบ้างได้ไม๊
รักตัวเองจะยังดีซะกว่า
อย่าเอาใจเขามาใส่ใจเรา ลืมไปแล้ว
รู้ไม๊มันยังเปลืองเวลา
ยิ่งอ่อนไหวเท่าไหร่ ใจมันยิ่งอ่อนล้า
เข้มแข็งซะทีเถอะ คนเจ้าน้ำตา
ช่วยรู้บ้างว่ามันเหนื่อย

คำๆ เดียวที่เค้าบอกรัก มันยังทำให้เราปักใจ
ทั้งที่รู้ว่าเค้าเปลี่ยนไป ก็ใครล่ะที่จดจำ
เค้าลืมมันไปจนหมดแล้ว เราก็ควรต้องลืมใช่มั้ย
ทำไมยังเสียใจไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม